IChF PAN znajduje się wśród pierwszych dwudziestu instytucji, które najczęściej patentują swoje wynalazki. Jesteśmy właścicielem i współwłaścicielem szeregu zgłoszeń patentowych i patentów, które oferowane są do sprzedaży lub licencjonowania. Nasze patenty mogą znaleźć zastosowanie w wielu branżach, m.in. w produkcji tworzyw sztucznych i polimerów, w nowoczesnych zaawansowanych materiałach chemii analitycznej, a także w badaniach klinicznych, optyce, diagnostyce medycznej, farmacji itp.

Współpracujemy z niezależnymi rzeczoznawcami którzy dokonują wyceny patentów z uwzględnieniem nakładów wymaganych do ich wdrożenia do działalności komercyjnej. Procedura przeniesienia praw do patentu jest krótkotrwała i nie powinna przekroczyć 1 - 2 miesięcy.

Zachęcamy również do współpracy z autorami patentów mającej na celu dalszy rozwój technologii objętej ochroną.

Filtracja patentów:
Biotechnologia
  • Oferta nr. 2/16
    Tytuł
    Białko pVII z mutacją punktową bakteriofaga filamentowego M13 oraz zastosowanie białka pVII z mutacją punktową bakteriofaga M13 do specyficznego wiązania nanomateriałów węglowych, zwłaszcza nanowłókien węglowych
    Streszczenie w skrócie

    Wynalazek przedstawia białko pVII z mutacją punktową bakteriofaga filamentowego M13 (pVII-mutant-M13) i jego specyficzne właściwości do wiązania nanowłókien węglowych (CNF) (Fig. 1). Wydajno...

    Więcej
    Pełne Streszczenie

    Wynalazek przedstawia białko pVII z mutacją punktową bakteriofaga filamentowego M13 (pVII-mutant-M13) i jego specyficzne właściwości do wiązania nanowłókien węglowych (CNF) (Fig. 1). Wydajność (efektywność) wiązania CNF przez fagi z zmutowanym białkiem pVII, jest prawie o dwa rzędy wielkości większa od efektywności wiązania CNF przez fagi M13 z niemodyfikowanym białkiem pVII (pVII-M13) (Fig. 2). Specyficzne wiązanie białka pVII-mutant-M13 z CNF  potwierdzone zostało również za pomocą mikroskopu sił atomowych (Fig. 4) oraz transmisyjnego mikroskopu elektronowego (TEM) (Fig. 5). CNF wiązane jest przez końce faga, gdzie pVII się znajduje. Wiązania pVII-mutant-M13 nie obserwowano w przypadku, gdy zastosowano inne nanomateriały węglowe np. zredukowany tlenek grafenu (rGO), jednościenne (SWCNT) oraz wielościenne (MWCNT) nanorurki węglowe, zaś bardzo słabe wiązanie zaobserwowano dla grafitu (Gr). Zostało to potwierdzone na podstawie obliczonej wydajności wiązania (Fig. 3) oraz przy pomocy TEM (Fig. 6)

    Twórcy
    Katarzyna Szot-Karpińska, Piotr Golec, Adam Leśniewski, Grzegorz Węgrzyn, Marcin Łoś
    Zalety / innowacyjne aspekty
    • Zgodnie z wynalazkiem, białko pVII faga filamentowego M13 z mutacją punktową charakteryzuje się tym, że specyficznie wiąże się z nanowłóknami węglowymi umożliwiając tworzenie hybrydowych materiałów (bionanomateriałów) o bardziej rozwiniętej powierzchni.
    • Korzystnie białko pVII zawiera mutację punktową.
    • Korzystnie, mutacja punktowa białka pVII polega na zamianie pojedynczego nukleotydu adeniny na guaninę w pozycji 1142, w rezultacie kodon dla glutaminy zostaje zastąpiony kodonem dla argininy w kodującym białku pVII - pVII mutant-M13 (Tabela 1).
    • Korzystnie, białko pVII z mutacją punktową występuje w stworzonym przez nas bakteriofagu filamentowym
    • Korzystnie, białko pVII z mutacją punktową wiąże nanomateriały, korzystniej nanomateriały węglowe, najkorzystniej nanowłókna węglowe.
    • Korzystnie, wspomniane CNF mają średnice od 10 do 500 nm, korzystniej od 50 do 150 nm.
    • Korzystnie, bardzo duża wydajność wiązania białka pVII z mutacją punktową faga M13 z nanowłóknami węglowymi, która wyrażona jest jako stosunek ilości fagów M13 wymytych po etapach wiązania do CNF i odpłukaniu fagów niezwiązanych z CNF (w skrócie O), do całkowitej liczby fagów inkubowanych z nanowłóknami węglowymi CNF (w skrócie I) wyrażone jako współczynnik O/I. Wydajność wiązania CNF przez fagi z zmutowanym białkiem pVII, jest prawie o dwa rzędy wielkości większa od efektywności wiązania CNF przez fagi M13 z niemodyfikowanym białkiem pVII.
    • Obecny wynalazek obejmuje także zastosowanie białka pVII z mutacją punktową bakteriofaga M13 do specyficznego wiązania nanomateriałów węglowych, zwłaszcza nanowłókien węglowych.
    • Korzystnie, specyficzne wiązanie białka pVII z mutacją punktową faga M13 nie występuje z innymi nanomateriałami, korzystniej z innymi nanomateriałami węglowymi, najkorzystniej z grafitem, zredukowanym tlenkiem grafenu, jednościennymi oraz wielościennymi nanorurkami węglowymi.
    Słowa kluczowe
    białko pVII, bakteriofag filamentowy M13,nanomateriały węglowe, nanowłókna węglowe, hybrydowe nanomateriały
    Zastosowanie

    Białko pVII faga filamentowego M13 z mutacją punktową charakteryzuje się tym, że specyficznie wiąże się z nanowłóknami węglowymi umożliwiając tworzenie hybrydowych materiałów (bionanomateriałów) o bardziej rozwiniętej powierzchni niż same nanowłókna węglowe. Materiały takie mogą znaleźć zastosowanie w elektrochemii, jako materiał do modyfikacji elektrod. Z kolei takie elektrody mogą być wykorzystane do tworzenia superkondensatorów, ogniw paliwowych, baterii litowo-jonowych oraz czujników elektrochemicznych. Mogą również służyć jako podłoża do unieruchamiania biocząsteczek, np. DNA. Tak więc, takie materiały hybrydowe (bionanomateriały) mogą znaleźć zastosowanie w biologii, medycynie, optyce czy też elektronice.

    Stan zaawansowania
    etap badania
    Prawa własności intelektualnej
    Zgłoszenie patentowe w Polsce, możliwość rozszerzenia ochrony za granicą
    Załączniki
  • Oferta nr. 6/14
    Tytuł
    Sposób wykrywania powstawania kompleksów pomiędzy makromolekułą a ligandem
    Streszczenie w skrócie

    Przedmiotem wynalazku jest metoda pozwalająca wyznaczyć stałe równowagi reakcji kompleksów dużych cząsteczek z małymi ligandami przy dużych prędkościach przepływu fazy nośnej (31 cm/s...

    Więcej
    Pełne Streszczenie

    Przedmiotem wynalazku jest metoda pozwalająca wyznaczyć stałe równowagi reakcji kompleksów dużych cząsteczek z małymi ligandami przy dużych prędkościach przepływu fazy nośnej (31 cm/s).W metodzie tej wykorzystywany jest typowy sprzęt do analizy przepływowej złożony z: pompy, podajnika próbek, detektora UV-Vis oraz długiej kapilary, cienkiej, zwiniętej kapilary. Wyznaczenie stałej równowagi obejmuje trzy eksperymenty. Początkowo należy wyznaczyć współczynniki dyfuzji niezwiązanego ligandu i niezwiązanej makromolekuły. Następnie należy wypełnić kapilarę roztworem makromolekuły i nastrzyknąć próbkę ligand-makromolekuła. W punkcie detekcji rejestrowany jest rozkład stężenia analizowanej substancji. Na podstawie szerokości otrzymanego rozkładu stężenia zostają wyznaczone współczynniki dyfuzji poszczególnych substancji. Uwzględniając różnice w dyfuzji związanego i wolnego ligandu stała równowagi wyznaczana jest w sposób szybki (mniej niż 3 min) i dokładny.

    Twórcy
    Aldona Majcher, Anna Lewandrowska, Robert Hołyst
    Zalety / innowacyjne aspekty
    • Metoda jest bardzo szybka (pomiar trwa mniej niż 3 minuty)
    • Etap przygotowania próbek do analizy jest szybki i łatwy
    • Istnieje możliwość zmiany parametrów termodynamicznych procesu takich jak np. siła jonowa, pH, lepkość itp.
    • Metoda jest bardziej dokładna i powtarzalna niż inne znane metody wyznaczania stałych równowagi
    • Istnieje możliwość badania różnego rodzaju substancji
    Słowa kluczowe
    stała równowagi reakcji, współczynnik dyfuzji, kompleks
    Zastosowanie

    Farmaceutyki, Chemia analityczna, Fizyka płynów, Farmacja i Leki

    Stan zaawansowania
    etap rozwoju
    Prawa własności intelektualnej
    Zgłoszenie patentowe w Polsce
  • Oferta nr. 2/12
    Tytuł
    Sposób separacji na żądanie materiału paramagnetycznego z kropli oraz układ do separacji na żądanie materiału paramagnetycznego z kropli
    Streszczenie w skrócie

    Przedmiotem wynalazku jest sposób separacji na żądanie materiału paramagnetycznego z kropli oraz układ do separacji na żądanie materiału paramagnetycznego z kropli. Technika opiera się na po...

    Więcej
    Pełne Streszczenie

    Przedmiotem wynalazku jest sposób separacji na żądanie materiału paramagnetycznego z kropli oraz układ do separacji na żądanie materiału paramagnetycznego z kropli. Technika opiera się na podziale kropli zawierającej materiał paramagnetyczny na dwie krople, jedną pozbawioną materiału paramagnetycznego i zawierającą większość objętości początkowej kropli oraz jedną zawierającą materiał paramagnetyczny. Przedmiotem wynalazku jest również układ mikroprzepływowy odpowiedni do takiego dzielenia kropel.

    Twórcy
    Paweł Dębski, Piotr Garstecki, Sławomir Jakieła
    Zalety / innowacyjne aspekty
    • bezinwazyjna metoda separacji kulek paramagnetycznych z kropli w układzie mikroprzepływowym
    • separacja na żądanie – separacja materiału paramagnetycznego z kropli tylko wtedy, gdy jest to potrzebne
    • możliwość zastosowania w kanałach o przekroju okrągłym i prostokątnym, co jest szczególnie istotne w układach typu lab-on-chip
    • układ umożliwia separację ponad 99% materiału paramagnetycznego z kropli
    • zwiększenie efektywności separacji dzięki zmianie kształtu kanału poprzez jego poszerzenie na krótkim odcinku
    Słowa kluczowe
    techniki mikroprzepływowe, lab-on-chip, diagnostyka, kulki paramagnetyczne
    Zastosowanie

    Rozwiązania będące przedmiotem wynalazku mogą być wykorzystywane do konstruowania układów do oznaczeń analitycznych z wykorzystaniem kulek paramagnetycznych jako nośnika substancji chemicznych.

    Stan zaawansowania
    etap badania
    Prawa własności intelektualnej
    Zgłoszenie patentowe w Niemczech
  • Oferta nr. 21/10
    Tytuł
    Formulacja mikrożeli pektynowych o kontrolowanej strukturze z zastosowaniem technik mikroprzepływowych do enkapsulacji nanocząstek
    Streszczenie w skrócie

    Wynalazek dotyczy metody formulacji monodyspersyjnych mikrocząstek pektynowych, do potencjalnych zastosowań w przemyśle: spożywczym i farmaceutycznym, przy użyciu układów mikroprzepływowych....

    Więcej
    Pełne Streszczenie

    Wynalazek dotyczy metody formulacji monodyspersyjnych mikrocząstek pektynowych, do potencjalnych zastosowań w przemyśle: spożywczym i farmaceutycznym, przy użyciu układów mikroprzepływowych. Zgodnie z wynalazkiem, sposób ich preparowania obejmujuje etapy: i) formowania monodyspersyjnych kropli z roztworu pektyny w mikrourządzeniu, ii) dyfuzji czynników sieciujących z fazy ciągłej do rozpraszanej (pektynowe krople), iii) ekstrakcji in situ pektynowych mikrocząstek do fazy ciągłej niezawierającej czynników sieciujących oraz iv) odbierania uformowanych mikrocząstek i wtórnej żelifikacji. Sposób według wynalazku charakteryzuje się prostotą, dużą powtarzalnością oraz możliwością wytwarzania monodyspersyjnych mikrożeli pektynowych o zadanym rozmiarze czy morfologii. Konstrukcja opracowanego systemu formulacji jest prosta, bazuje na taniej aparaturze czy materiałach oraz łatwo dostępnych i nietoksycznych substratach. Obecny stan techniki pozwala na otrzymywanie mikrożeli pektynowych, jednakże znane sposoby formulacji nie gwarantują monodyspersji otrzymywanych cząstek bądź nie dają pełnej kontroli nad prowadzonym procesem emulsyfikacji (trudno sterować rozmiarami czy morfologią uzyskiwanych mikrożeli). Potencjalnym zastosowaniem mikrożeli pektynowych są m.in. systemy kontrolowanego uwalniania cząstek substancji aktywnych. Jako modelowe substancje wykorzystano nanocząstki, które enkapsulowano w matrycy pektynowej. Badanie procesów uwalniania nanocząstek z mikrożeli posłużyło do scharakteryzowania, otrzymywanych w różnych warunkach, mikrostruktur żelowych.

    Twórcy
    Dominika Ogończyk, Piotr Garstecki, Marta Siek
    Zalety / innowacyjne aspekty
    • powtarzalna formulacja monodyspersyjnych mikrożeli pektynowych o zadanym rozmiarze czy morfologii
    • konstrukcja opracowanego systemu formulacji jest prosta, bazuje na taniej aparaturze czy materiałach oraz łatwo dostępnych i nietoksycznych substratach
    • opracowany system może być wygodnym narzędziem do produkcji mikrocząstek pektynowych na skalę przemysłową

     

    Słowa kluczowe
    mikrocząstki pektynowe, mikrożele pektynowe, mikrofluidyka, enkapsulacja
    Zastosowanie

    przemysł m.in. spożywczy czy farmacutyczny (np. systemy kontrolowanego uwalniania cząstek substancji aktywnych)

    Stan zaawansowania
    etap badania
    Prawa własności intelektualnej
    Zgłoszenie patentowe w Niemczech
  • Oferta nr. 5/10
    Tytuł
    Kapsułki z hydrofilowym rdzeniem i polimerową otoczką i sposób ich wytwarzania
    Streszczenie w skrócie

    Przedmiotem wynalazku są kapsułki z hydrofilowym rdzeniem i polimerową otoczką oraz sposób ich wytwarzania. Wynalazek dotyczy kapsułek lub mini-kapsułek. Kapsułki według wynalazku obejmują w...

    Więcej
    Pełne Streszczenie

    Przedmiotem wynalazku są kapsułki z hydrofilowym rdzeniem i polimerową otoczką oraz sposób ich wytwarzania. Wynalazek dotyczy kapsułek lub mini-kapsułek. Kapsułki według wynalazku obejmują warstwę zewnętrzną, utworzoną z wodnego roztworu polimeru np. alginianu sodu, olejową warstwę pośrednią, oraz rdzeń, który składa się z fazy wodnej tj. czystej wody lub roztworu wodnego lub emulsji czy zawiesiny wodnej, przy czym wspomniana olejowa warstwa pośrednia jest ustabilizowana za pomocą substancji hydrofobowej charakteryzującej się odpowiednią temperaturą topnienia. W rdzeniu kapsułki mogą być rozpuszczone (lub zawieszone) dodatkowe substancje organiczne i nieorganiczne zapewniające: właściwy smak, zapach i konsystencję, a także właściwe działanie substancji czynnych. Wynalazek obejmuje także sposób wytwarzania kapsułek z hydrofilowym rdzeniem i polimerową otoczką, obejmujący etap wkraplania do roztworu żelującego złożonych, co najmniej trzywarstwowych, kropli, formowanych poprzez przetłoczenie płynów, co najmniej trzech, przez współosiową dyszę. Następnie uzyskane krople żeluje się – tworząc zewnetrzną otoczkę np. poprzez kąpiel w roztworze chłodzącym zawierającym czynnik sieciujący. Sposób taki zapewnia jednoczesne formowanie otoczki i skrzepnięcie warstwy pośredniej. Dzięki stabilizacji warstwy pośredniej zgodnie z wynalazkiem uzyskuje się warstwę pośrednią, która utrzymuje wilgoć w rdzeniu kapsułki. Sposób według wynalazku prowadzi zatem do wytworzenia kapsułek z hydrofilowym rdzeniem, stabilnych w czasie i trwałych poza układem, w którym są wytwarzane, nawet jeśli wspomniany rdzeń jest całkowicie hydrofilowy, tj. nie zawiera polimerów ani innych substancji wiążących wodę.

    Twórcy
    Marcin Izydorzak, Dominika Ogończyk, Jacek Michalski, Piotr Garstecki
    Zalety / innowacyjne aspekty
    • formulacja monodyspersyjnych kapsułek z hydrofilowym rdzeniem, które zachowują sprężystość w długim okresie przechowywania
    • metoda umożliwiająca jedynie żelowanie otoczki kapsuły z zachowaniem jej płynnego wnętrza
    • możliwość inkorporacji dowolnej substancji
    • opracowany system może być wygodnym narzędziem do produkcji polimerowych kapsułek z hydrofilowym rdzeniem na skalę przemysłową
    Słowa kluczowe
    kapsułki z hydrofilowym rdzeniem, polimerowe kapsułki
    Zastosowanie

    Kapsułki wytworzone opisaną metodą mogą być szczególnie przydatne w zastosowaniach przemysłowych: spożywczych, farmaceutycznych, weterynaryjnych, kosmetycznych lub agrotechnicznych

    Stan zaawansowania
    etap badania
    Prawa własności intelektualnej
    2 zgłoszenia patentowe w Wielkiej Brytanii

Współpracowali z nami

coop_1
coop_2
coop_3
coop_4
coop_5